БАБАЛАРЫМ, РАХМЕТ СЕНДЕРГЕ

Бабаларым,
Рахмет сендерге!
Балаларым болмасын деп көр-кеуде,
Қобызыңмен қосып ән мен тіл бердің,
Өмірге мен мылқау болып енгенде.
Бабаларым,
Рахмет сендерге!

Жыраулардың жазбай кеткен жырларын,
Арулардың ашпай кеткен сырларын,
Қорқытыңның қорқынышты мұң-зарын,
Қобызыңның шанағынан тыңдадым.

Құлазыған сенің құла түздерің,
Не білмеген, не көрмеген, ізгі елім.
Жазылмаған тарихымның жолдарын,
Ауызекі аңызыңнан іздедім.

Мен білмеймін.
Басыңа әлде орнап бақ,
ШәҺар салып, жасадың ба жаннат-бақ.
...Әлдеқалай тасқа түскен таңбаңа
Табынамын, тарихымдай ардақтап.

Сыр ашпайды сенің құла түздерің,
Сыр ашпайды тау-тастағы іздерің.
Сенің бүкіл болмысыңның тағдырын,
Домбыраңның пернесінен іздедім.

Іздедім де, сәттерімде түңілген,
Тастап кеткен аңызыңа жүгінгем.
Жүгінгем де, қайта туғам, тірілгем;
Тарихымды жазудамын бүгін мен,
Бабаларым,сенің Ана тіліңмен!

...Менің мына қайта туған күнімде,
Сөйле, оркестр,дүрілде бір,дүрілде!
Сөйле, Моцарт,менің Ана тілімде,
Сөйле, Данте, менің Ана тілімде.